• Na het literaire stukje proza van K.Q. over de veegpartij tegen Terneuzen is het aan mij de beurt om de ervaringen te delen van de wedstrijd Unitas 2 – VVR 2. Geweldig weer, een mooi sportpark en wat mij verder vooral opviel waren de professionele wasmachines waarmee men de wasjes afwerkt. Wat een geweldige bakbeesten staan daar zeg. Tja, je zou er maar oog voor hebben en in deze natuurlijk absoluut van ondergeschikt belang. Maar om nu elke week in een verslag overal tegen aan te schoppen is volgens mij niet de positie waarin het 2de zich momenteel bevind. Sinds gisteren zijn wij officieel drager van de Rode Lantaarn. Respect en misschien zelfs enigszins nederig zijn momenteel meer van toepassing.
    Door mijn regelmatige contacten met Patrick Arnouts was ik op de hoogte van de ambities van Unitas. Unitas wil maar één ding en dat is kampioen worden. Wij troffen dan ook een ander Unitas dan vorig seizoen. Onze tactiek was ten opzichte van voorgaande wedstrijden, noodgedwongen, aangepast. De verwachting dat wij een superieur Unitas zouden gaan treffen is een understatement. Na de zeperd vorige week tegen Gastel gaf men vanaf minuut 1 vol gas. Unitas mocht en had de bal maar de organisatie van het 2de stond goed. Natuurlijk kreeg Unitas kansen en na een paar keer de paal, staan er niet voor niets, te hebben geraakt kwam men toch op 1-0. Na afgetroefd te worden een persoonlijk duel op het middenveld en de daarop volgende actie viel de 1-0. Daarna viel eigenlijk snel de 2-0. Wat een goal!! Net buiten de 16 werd keihard de bal in de kruising geschoten.
    Rust. Thee en stukkie banaan.
    Zoals een Cruijffiaans gezegde heel duidelijk aangeeft “als jezelf de bal niet heb kan je ook niet score”. Hier is geen speld tussen te krijgen. Toch zit het 2de nu even niet in deze positie. Unitas kwam beter uit de rust. Het tempo werd opgevoerd, de bal werd iets sneller gespeeld en binnen 10 minuten stond het 4-0. Gelopen wedstrijd en proberen zonder verdere kleerscheuren dit potje uitballen. Uiteindelijk stond na het eindsignaal 6-0 op het scorebord. Niets op af te dingen en voor nu even de keiharde realiteit.
    Frustratie, teleurgesteld en een ervaring rijker. Uiteindelijk op alle fronten afgetroefd door een betere tegenstander. Met DOSKO en Roosendaal volgens mij de ploeg die uit gaat maken wie kampioen gaat worden. Verliezen is nooit leuk maar gezien het krachtsverschil aannemelijk.
    Ons vlaggenschip mocht deze middag tegen Zundert. De meeste gingen hier naar toe waarna vooral ook een gretig bezoek aan de after-party werd gebracht. Onze Ultra’s zullen zich zeker van hun beste kant hebben laten zien. Als er een (periode)titel voor de 3de helft zou zijn dan waren wij zeker favoriet en deden wij mee om dit kampioenschap. En dit is meteen een mooi aanknopingspunt. Zet deze saamhorigheid om in strijd en de absolute wil om te winnen.
    Volgende week Wernhout. Een derby en een gevreesde tegenstander. De mouwen moeten worden opgestroopt. Strijd en keihard werken is het enige wat overblijft om deze slechte serie af te sluiten.