• Na een grandioze YOUTH PARTY, waar de laatste uurtjes voor menig Ultra ietwat vaag zijn (Rooie Rico vreest zelfs deze avond één levensjaar heeft in moeten leveren), stond de avondwedstrijd tegen Rood-Wit 2 op het programma.

    Avondwedstrijden, altijd vervelend. Gezien de situatie waar de Ultra’s momenteel in verkeren was het noodzakelijk de laatste wedstrijd van de eerste seizoenshelft te knallen. Vervelend genoeg moesten de Ultra’s een waslijst aan spelers missen ten gevolge van blessa’s, waaronder Fiem, Haspel, Wutru, Don Dwain Dwaps, Rooie Rico, Stoomtrein en Rietje. Laatstgenoemde wil ik nog even uitlichten. Een aantal weken lang dachten de Ultra’s dat Rietje na al die goudgele rakkers genoeg verdoofd was en in staat zou moeten zijn om terug te keren bij de wedstrijdselectie. Wat blijkt, Rietje kampt met een serieuze knieblessure waar een operatie aan te pas zal moeten komen. De Ultra’s wensen Rietje een spoedig herstel.

    Normaliter is het gebruikelijk dat een aantal Ultra’s het Vlaggenschip ondersteund op de zondagen. Ten gevolge van de vele blessa’s worden de Ultra’s ditmaal geholpen door het Vlaggenschip. Nip, Martijn, Bolle, Gilberto en Kromme kwamen de wedstrijdselectie versterken.

    Opstelling:
    Keeper: Motje
    Verdediging: Kroepoek – Vieze – Nip – Martijn
    Middenveld: De Voorzitter – Bolle – Mom Tensen
    Aanval: Gilberto – Volkszanger El Frisos – Odoris

    Wissels:
    Kromme, Droel, Romario de Souza Faria, Landingsbaan

    De Ultra’s beginnen moeizaam aan de wedstrijd en zijn zoekende. Het jonge, talentvolle Rood-Wit begint daarentegen enorm fel aan de wedstrijd en weten elkaar gemakkelijk te vinden. De Ultra’s komen op vervelende wijze op een 1-0 achterstand, een corner die ingekopt wordt door een speler van Rood-Wit. Helaas was deze kopbal ook Motje te machtig. Even later valt Motje geblesseerd uit. Volgens d’n Trainert moest de gifbeker dan ook wederom helemaal leeg. Volkszanger El Frisos twijfelde geen moment en ging onder de lat staan. Mom Tensen schoof een linie naar voren en Kromme kwam het middenveld versterken.

    De Ultra’s gaan met een 1-0 achterstand de rust in. Ze besloten wat opportunistischer te gaan spelen en voor de lange bal te kiezen. De geweldige dropkicks van Volkszanger El Frisos bleken het geheime wapen van de Ultra’s te zijn in de tweede helft. Even later moest Odoris het veld verlaten voor Landingsbaan en maakte Mom Tensen plaats voor Droel. Het laatste kwartier besloten de Ultra’s alles of niets te gaan spelen met stormram Nip voorop. Middels een goed ingestudeerde corner kwamen de Ultra’s op 1-1 via Nip, gerechtigheid. De Ultra’s besloten door te drukken en voor de overwinning te gaan. Dit leidde tot een aantal kansen, maar het mocht helaas niet baten. De wedstrijd eindigt in een 1-1 gelijkspel.

    De Ultra’s gaan met gemengde gevoelens de winterstop in. Ze sluiten de eerste seizoenshelft af als rode lantaarn. Op vele momenten waren de Ultra’s wat onfortuinlijk. Koppen omhoog, borst vooruit en dan moet het de tweede seizoenshelft zeker goedkomen. Wij wensen alle trouwe volgers een zalig kerstfeest en alvast de beste wensen. U zult het komende weken even zonder onze hoogstaande literatuur moeten doen. Niet getreurd, in 2020 zijn onze fantastische verslagen weer te lezen en kunt u het verdere verloop van de Ultra’s op de voet volgen.

    Getekend,

    Odoris