• De volgende in de rij van oud-bestuursleden is Stan Ackermans. Stan wordt in maart 80 jaar oud en is zijn gehele leven werkzaam geweest in het onderwijs. Toen hij in juni 1964 de militaire dienst verliet, kon hij gelijk als invaller voor een zieke onderwijzer aan het werk op de St. Bavoschool. Helaas kwam deze in augustus 1964 te overlijden en voor Stan betekende dit dat hij gelijk in vaste dienst werd aangenomen. Uiteindelijk heeft Stan gedurende zijn gehele schoolcarrière voor de klas gestaan op deze school. De eerste jaren nog voor de 2e of 3e klas, maar daarna alleen voor de 5e of 6e klas. Stan heeft van de eerste 15 jaren nog alle boekjes bewaard, waarin de namen van de kinderen in het betreffende schooljaar staan en waarin ook alle behaalde cijfers voor de diverse vakken staan genoteerd. Zeer leuk om te zien!

    De eerste jaren viel het schoolbestuur overigens nog onder het kerkbestuur, pas later ontstond er een zelfstandig schoolbestuur. Stan had overigens in zijn eerste jaren op school al iets met voetbal: hij is namelijk de geestelijk vader van het jaarlijkse Paastoernooi voor scholen, dat in 1966 op zijn initiatief is ontstaan.

    De beginjaren van Stan bij VVR

    Samen met Kees Vogels (ongeveer gelijk met Stan als onderwijzer begonnen op de St. Bavoschool), ging Stan wel eens naar VVR kijken. Hier werden ze aangesproken door Theo Holthuizen (die destijds in VVR 1 speelde), die het idee opperde om een jeugdcommissie op te richten. Zo gezegd, zo gedaan en eind jaren zestig werd de 1e jeugdcommissie van VVR gevormd door deze 3 heren, aangevuld door Frans Gommers, Johan van Erk en Ad Panis.

    Alhoewel zelf geen vader, heeft Stan ook aan de wieg gestaan van een ander gedenkwaardig monument van VVR: de VVR-klanken, samen met André Haast en Wil van Kuijck (toevallig beiden ook geen vader). In de eerste jaren werd met een tweedehands stencilapparaat in de keuken van de ouderlijke woning van André het blad gedrukt en vervolgens in het schoollokaal van Stan in elkaar gezet. Zeer veel werk dus, maar gedrieën hebben ze wel de eerste (tropen)jaren van dit blad doorstaan en ervoor gezorgd dat het een veelgelezen clubblad werd. Overigens maakte Stan ook het einde van de VVR-klanken mee, in juli 2020 was hij één van de bezorgers die de laatste uitgaven in de bus stopten bij de lezers.

    Ook is Stan vele jaren leider geweest van VVR en zijn 1e jeugdteam was VVR A2, met namen als Mat Schreurs, Henk Hennekam, Leon Haazen, Pierre Luijten, René Roks, Leo Konings, Jack v.d. Bemd, Coen Arnouts en Rinus van Dongen. Daarna is Stan leider geworden van VVR 2.

    Jubilea VVR

    Stan heeft twee jubilea meegemaakt bij VVR, zowel het 50-jarig als het 60-jarig bestaan van de club. In 1981 werd dit gevierd in een grote tent op het parkeerterrein en in 1991 in de sporthal. Hij is van beide feestcommissies voorzitter geweest. Door de persoonlijke benadering van mensen verzamelde hij een groep mensen om zich heen, die een feestweek gingen organiseren. Het leuke hiervan vond Stan dat met veel inzet en creativiteit met een gemotiveerde groep mensen een periode van ongeveer 2 jaar werd toegewerkt naar een climax. Vervolgens kon daarna worden teruggekeken op een geslaagde feestweek. Leuke anekdote is trouwens dat het in 1981 nooit een probleem was om vrijwilligers te vinden om ’s-nachts de tent te bewaken. Misschien dankzij het feit dat men daar geen dorst hoefde te lijden….

    Het bestuur van VVR

    Vanwege zijn goede werk in o.a. de jeugdcommissie en het feestcomité van VVR 50 werd aan Stan gevraagd om zitting te nemen in het hoofdbestuur. Onder voorzitterschap van Jan van Steenoven werd hij hier vice-voorzitter. Stan heeft totaal 3 jaar in het bestuur gezeten. Het nadeel van het lidmaatschap van het bestuur vond Stan dat het seizoen in een bepaald vast ritme verloopt. Op bepaalde momenten in het seizoen moeten meestal dezelfde zaken worden geregeld en hij vond dit op een gegeven moment saai worden en vond hier geen uitdaging meer in. Toen Stan in 1985 werd gevraagd om voorzitter van de carnavalsvereniging te worden, stopte hij als bestuurslid. Mede omdat hij vond dat het te lastig was om 2 van dergelijke functies te bekleden.

    Andere taken bij VVR

    In al zijn jaren bij de vereniging heeft Stan allerlei taken gehad. Zo heeft hij in de jaren tachtig een steentje bijgedragen aan de jaarlijkse kaarsenactie, opgezet door Piet Buijs, Jan Beckers en Fot Hereijgers. Deze was in die jaren zeer succesvol en heeft heel wat geld in het laatje gebracht voor VVR. Ook was hij (samen met Koosje Beckers) één van de dragende mensen van de intocht van St. Nicolaas bij de club. In zijn jongere jaren is hij vaak bij diverse scholen en bedrijven zelf in de huid van St. Nicolaas gekropen. Hij heeft hiervan geleerd dat iets voorbereiden geen zin heeft, een goed improvisatievermogen des te meer. Verder heeft hij jaren als omroeper gefungeerd bij het jeugdtoernooi van VVR. Op zaterdag en zondag was hij degene die aan de elftallen verzocht zich naar de speelvelden te begeven. Pas in 2016 is hij hiermee gestopt en opgevolgd door Martijn van Nispen. Overigens heeft hij in de beginjaren van het jeugdtoernooi ervoor gezorgd dat er telkens voldoende scheidsrechters waren. Dit deed hij ook voor het familietoernooi, waar hij ook jaren deel heeft uitgemaakt van de organisatie.

    Gedenkwaardig zijn de kampen waar Stan als leider bij was, zoals dat van de A-jeugd in Tiefenstein in Duitsland. Ook heeft hij meerdere NKS-kampen meegemaakt, zoals in Borculo en Wanssum. Bij één van deze kampen waren zijn medeleiders de 20-jarige Thom van Dongen en Jan Roks. Deze jonge honden namen Stan tijdens de bloedhete dagen veel werk uit handen.

    Niet onvermeld mag blijven dat hij de vaste vlagger was van het veteranenteam en uiteraard ook present was bij de 3e helft. Dit was toen de veteranen nog in een echte veteranencompetitie speelden, toen het team werd verjongd en in een normale competitie ging spelen, stopte Stan als vlagger.

    Hobby’s

    Stan is een fervent fietser. Als het maar enigszins kan, stapt hij op het stalen ros. Fietste hij jaren geleden nog makkelijk 150 km per dag op een gewone fiets (!), nu fietst hij nog regelmatig ritten van (toch nog) 50 km op zijn elektrische fiets. Sinds zijn 15e is Stan ook een gedreven biljarter, zijn thuishonk is de Kwinkslag. Hij heeft zich zelfs in 1996 en 2000 mogen laten kronen als kampioen van de C-klasse. In deze coronatijden kan hij zich prima vermaken met het lezen van boeken, hij heeft vele boeken in zijn boekenkast staan.

    Op de vraag waarom we Stan niet zoveel meer zien in de kantine, antwoordt hij dat hij dan weinig generatiegenoten ontmoet. Als op bijvoorbeeld zondagmiddag na de wedstrijden de muziek een tandje lager wordt gezet, is dit voor meerdere ouderen misschien aanleiding om de kantine te bezoeken en lekker met elkaar bij te praten. Een goede tip en misschien zien we dan binnenkort Stan in de kantine. In ieder geval bedankt voor het interview!