• Ron Matthijssen is 61 jaar, is getrouwd met Marian en heeft 3 kinderen: Anniek , Ilse en Adjan. Ze zijn daarnaast een trotse opa en oma van Liyam, die 8 maanden oud is.

    Ron heeft 42 jaar lang gewerkt voor Vreugde meubelen uit Oudenbosch. Hier legde hij vloerbedekking, maar deze werkzaamheden hadden wel gevolgen voor zijn fysieke gesteldheid. Hij heeft hier behoorlijke rugklachten en knieklachten aan overgehouden en daarom moet hij geregeld naar de fysiotherapeut om zijn lijf een beetje soepel te houden. Sinds ongeveer een jaar is hij hier gestopt en tegenwoordig werkt Ron bij McDonald’s als onderhoudsmedewerker. Voor in totaal 9 vestigingen in de regio is Ron verantwoordelijk voor alle (kleinere) onderhoudswerkzaamheden. Dit werk bevalt hem beter, er is sprake van minder druk en ook hoeft er minder gesjouwd te worden. Omdat hij al jaren gewend is om op maandag vrij te zijn, is maandag nog steeds zijn vrije dag. Op deze das is hij vaak oppas-opa  voor zijn kleinkind.

    Ron als voetballer

    Ron woonde vroeger vlakbij het oude voetbalveld van VVR en kwam dus als vanzelf bij VVR terecht. Op jonge leeftijd was hij op het VVR-terrein te vinden, als het etenstijd was hoefden zijn ouders slechts richting het sportpark te lopen en hem te roepen: Ron was hier altijd met zijn vriendjes aan het voetballen. Dat Ron lid van VVR zou worden was zeker: vader Johan is jaren voorzitter geweest van VVR, dus op 10-jarige leeftijd ging hij voor het eerst in de clubkleuren van VVR spelen. Dat betekent dat hij nu liefst 51 jaar lid van VVR is!! Ron is bijna altijd keeper geweest, dit met uitzondering van een periode dat zijn schouder uit de kom was geschoten en hij noodgedwongen als linksbuiten speelde (in VVR 4).  Het hoogtepunt uit zijn tijd bij de VVR-jeugd was het winnen van de beker bij de A-jeugd ( VVR7). Met name de halve finales in een poule met SAB, UVV en NAC staan hem nog goed voor de geest. In de beslissende wedstrijd moesten er uiteindelijk strafschoppen worden genomen om  een winnaar te kunnen bepalen. Ron stopte hierin maar liefst 3 strafschoppen, waarna in de finale tegen UVV de beker werd bemachtigd.

    Van dit A-jeugdteam kwamen 5 spelers in het seizoen daarna in de selectie terecht: Peter Bastiaansen, Ad Roovers, Jack Embregts, Corné van Opstal en Ron. Als keeper was Johan van Rijckevorsel zijn grote concurrent in de selectie. Bijna beurtelings speelden Ron en Johan als keeper in het 1e, alleen met Hans van Wolven als trainer werd voorrang gegeven aan Johan. Ron keepte toen zijn wedstrijden in VVR 2. Later is hij in VVR 3 en VVR 4 gaan spelen (met als leiders Hans van Baal en Ruud Martens). Met VVR 4 is Ron toen ook kampioen geworden. In 2000 kwam Ron bij de veteranen terecht, maar op een gegeven moment was hij samen met Nico Arnouts en Kees Embregts de enige echte veteraan. Mede vanwege zijn fysieke problemen is hij vervolgens gestopt met voetballen toen hij 54 jaar oud was.

    Zijn taken als vrijwilliger

    Als keeper was het natuurlijk een logische stap om trainer van de keepers te worden. Zo heeft Ron jaren de dames getraind. Dit is hem heel goed bevallen: de dameskeepers zijn zeer fanatiek en er werd goed geluisterd naar zijn aanwijzingen. In zijn laatste jaren was Ron speler/leider van de veteranen en na zijn voetbalcarrière is hij leider van VVR 5.  Overigens is hij ook een tijdje speler/trainer geweest van zijn zoon bij Internos. Inmiddels is Adjan ook lid van VVR geworden en speelt hij in het 5e van VVR.

    Hoogte- en dieptepunten VVR

    Ron heeft het zo naar zijn zin bij VVR dat hij eigenlijk geen dieptepunten kan noemen. Hij roemt de sfeer en kameraadschap bij VVR en vindt het fijn dat iedereen elkaar respecteert bij de club. Het is een gezellige club, zo denkt hij nog met veel plezier terug aan de jaarlijkse strijd om de oliebollencup, een geweldig evenement. Het enige minpuntje betrof zijn opgelopen blessures: zo heeft hij zoals gezegd zijn schouder uit de kom gehad en heeft hij zijn ellepijp gebroken.

    Anekdotes

    Gevraagd naar een leuke anekdote komt het verhaal op tafel dat hij het jaren geleden wat minder naar zijn zin had bij VVR. Werkzaam in Oudenbosch gaf hij toen aan zijn vader te kennen dat hij bij VES wilde gaan spelen. Dat vond zijn vader goed, maar hij zei: “dan breek ik wel allebei jouw enkels”. Ron besloot toen maar bij VVR te blijven…. Ook de boslopen aan het begin van het seizoen naar de Pannehoef zal hij niet meer vergeten. Het waren altijd dezelfden die vooraan liepen en ook delzelfden die achteraan liepen. Het zal duidelijk zijn in welke groep Ron als keeper liep. Ook vergeet hij de afscheidswedstrijd van Jack Daemen (helaas onlangs overleden) niet meer. Al jaren adviseerde de dokter Jack om vanwege zijn kapotte knie te stoppen met voetballen. Dit vertikte Jack en hij was er altijd. Toen hij uiteindelijk zijn laatste wedstrijd speelde, wilde men Jack een publiekswissel geven. Jack dacht hier anders over, hij weigerde gewisseld te worden…

    Hobby’s

    Een van zijn hobby’s is onder andere fietsen. Zijn favoriete voetbalclub is Feijenoord, het mag duidelijk zijn dat vroeger met zijn (voetbal)maten heel wat discussies zijn gevoerd over dit onderwerp. Een bijzondere hobby betreft een aantal Schotse hooglanders die staan in een weiland in de Wildert (Pannehoef). Deze grond was van zijn schoonouders en Ron gaat dagelijks hier naar toen om deze dieren te verzorgen.

    Ron, bedankt voor het interview!