• Richard Dekkers is al jaren een bekend gezicht bij de vereniging en bij de jeugd zeer actief. Geboren op 19 juni 1971, wordt hij dit jaar 50 jaar. Zijn partner is Joyce Oomen en zijn 2 zonen heten Kik (2002) en Raf (2004). Zijn zonen zijn in de voetsporen van hun vader getreden en voetballen ook al jaren bij VVR. Helaas kan Richard niet meer werken vanwege een spierziekte (ALS). Voorheen was hij brood/banket bakker (10 jaar) en (12 jaar) medewerker in handelskwekerij Overaa (verse kruiden). Hieronder zijn verhaal.

    De jeugdjaren bij VVR
    Vanaf mijn 5 of 6 jaar werd ik lid van VVR. Mijn allereerste VVR (voetbal) herinnering was niet bij VVR zelf, maar dat was een toernooi bij TVC (toen nog oranje/zwart bij de boksring Breda). Met z’n 22e werden we losgelaten, bal in het midden op een groot veld en als je geluk had kon je de bal een paar keer raken. Geweldige ervaring was dat. VVR 24, zo heette je elftal bijv i.p.v. nu JO8-2. Iconische leiders/trainers zoals Toke Matthijssen, Wimke Foesenek, Christ Monden, Jack Mathijsen, Pierre v.d. Made, ik heb ze allemaal gehad de eerste jaren en ze zorgde voor veel spe(e)lplezier.
    Een paar jaar later in VVR 18 ofzo (nu JO11-1) heb ik mijn eerste en laatste jeugdkampioenschap behaald. Er werd toen ook nog ‘gewoon’ 11x11 gespeeld en mijn positie was linksback. Een team met o.a. John Broos, Marcel v Hees, John v Overveld. Leiders/trainers Jan Segers en Alfons van Kuijck. We werden ongeslagen kampioen en als verrassing met z’n allen naar de bioscoop, Sjors & Sjimmie en de gorilla. Dat jaar was ook het begin voor mij van de NKS-jeugdkampen. Een week lang met je vriendjes en teamgenoten op een luchtbed en slaapzak in een legertent verblijven in Huijbergen, Wanssum, Valkenswaard of Borculo. Er waren dan ongeveer 12 verenigingen aanwezig, groepen van zo’n 15 kinderen plus 2 leiders. Een week van sport en spel, voetbal, drop-/bostochten en veel ongein natuurlijk.
    Ik weet ook nog wel dat je begin jaren ‘80 voor een zeer klein bedrag naar een wedstrijd van NAC kon gaan kijken via VVR. Bij de slagboom verzamelen op het sportpark en in groepjes naar de Beatrixstraat. Daar stond je achter de goal op de ij-tribune. Met wat geluk had je Ruud Geels of Guusje v.d. Borgt boven je in de hekken hangen na een doelpunt. Maar wat vaker in die tijd had je pech en zag je Quintus v.d. Meulen weer een bal uit het net halen. Later veel wedstrijden bezocht, promotie (bij Den Bosch) als hoogtepunt die jaren. Na de verhuizing tot vorig jaar een seizoenkaart gehad. De fenomenale Europese tripjes in/naar Newcastle en Villarreal waren machtig mooi. Samen met Dirk, Wilm en Robby via Liverpool naar Newcastle en met m’n gezin met de auto (gecombineerd met vakantie) naar Villarreal gereden om deze mannen daar weer te treffen en samen met nog zo’n 20 blauwwitte Rijsbergenaren NAC zien te verliezen met 6-1. Maar wat een feest was dat. Hier is uit voortgekomen dat Wilm, Dirk, Robby en ik meerdere voetbaltripjes hebben gemaakt naar vele Europese topclubs en prachtige stadions bezocht hebben.
    Tijdens mijn eerste jaar C jeugd, inmiddels doorgeschoven naar middenveld/aanval, (JO15) werd al snel duidelijk dat ik toe was aan een nieuwe uitdaging en beloonde VVR mij met een promotie naar de B jeugd. Het was het feit dat meer mensen kansen zagen mijn gouden linker beter en sneller te ontwikkelen tussen de oudere jeugd of … het had iets met m’n gedrag te maken. Ik denk het eerste. Ik kwam in een team met o.a. Maurice Brouwers en Jan Bastiaansen. Leiders Jan v Gils en René Lochten. Volgens mij waren wij toen het eerste jeugdteam binnen VVR dat shirts kreeg met een shirtssponsor. Bloemen van d’n Tit. Geweldig! Iets later weer onder leiding van Dikke Ad en Gerrit Sprenkels. Ons team werd versterkt met wat jongens die overkwamen van DSE. Jan Pinxteren en Rob Coremans. Ook dit werden weer zeer leuke jaren. Laatste 2 jaar in de jeugd waren mijn meest sportiefste jaren. Met trainers, 1e jaar Ruud Breugelmans, 2e jaar Marco Maas/Nico Vise. Een sterk A1 (JO19) met o.a. Joost Douwenburg, Marcel v Hees, Maurice Hendrikx, Kees Hennekam, Patrick de Bruin en Bart Haast kon ik best bijbenen als ik een hele goede dag had 😉. Onze periode van jeugdspeler sloten we af met een buitenlands toernooi (weekend) in Duitsland. Ik kijk met veel plezier terug op de gehele jeugdperiode.

    De stap naar de senioren
    Bij de senioren heb ik altijd in de lagere elftallen gespeeld. Eerst in het altijd geprezen VVR 5 met uitblinkers zoals dun Billy, Jantje Roelands, Jos v Gils, Edwin Nagtzaam, Jurgen v Steenhoven en Piet Nouws. Zondagochtend om 10.00 uur de wedstrijden gaven niet altijd een reëel beeld van onze prestatiecurve destijds. Dat werd voor de wedstrijd altijd al duidelijk in de kleedkamer. Dampen in alle kleuren en geuren in ongedefinieerde smaken waarvan ik het bestaan buiten de kleedkamer altijd ontkend heb. Iets later een aantal jaren bij VVR 3, voetballend iets serieuzer (vonden we zelf dan he), samen met bv Michel Antonissen, Carlo Vissenberg, Ron Mattijssen, Robert Franken. Leiders als Piet Daamen, Piet Nouws, later Ruud Martens.
    Onvergetelijk was het kampioenschap wat we behaalde met VVR 6. Een team met kleppers als Robby v Opstal, Stefan Kon, Frans Bekers, Maikel Hop, Frank vd Sande, Ron Pemen, Dennis de Roo, Dirk Watzeels en Koen Martens. Vanuit Prinsenbeek terug op een machtige platte kar (truck-trailer) met een knallende DJ en koele versnaperingen, uiteraard gevolgd door een geweldige feestavond. Moet zeggen dat dat seizoen iedere zondag een feestje was. Leiders Ronald Klapwijk en Danny v Bedaf zorgde daar mede voor. Laatste jaren in VVR 4 gevoetbald en in 2010 gestopt vanwege mijn aandoening.

    Als vrijwilliger bij VVR
    Als vrijwilliger begon ik op mijn 17e training te geven aan de JO11. Iets later aan een JO17-2 met o.a. Rob Verschueren, Edwin Mathijssen, Shaggy, Danny v Bedaf. Leuke groep was dat ook. Hierna pas weer in 2008, met de start van Kik, de trainersactiviteiten doorgezet. Na 1 seizoen werd ik door toenmalig jeugdvoorzitter Donny Mensen en JC lid Ben Jochems gepolst voor de functie F-jeugd coördinator. Hier had ik wel oren naar en heb toen dat stokje overgenomen van Andres Pinxteren. Als coördinator van de F jeugd heb je echt het meeste plezier van je taak. Geweldig om het plezier ervan af zien te spatten bij de kids van die leeftijd. Leuke bijkomstigheid was het mee beleven van de E&F kampen die jaren. Heb het uit zien groeien van een kamp op sportpark de Laguiten tot 7 jaar later met de bus naar Someren of Bruinisse zoals het nu gaat.
    Enkele jaren later is er de functie van wedstrijdsecretaris-jeugd bijgekomen, nadat Sjef Tilborghs aangegeven had hier minder tijd voor vrij te kunnen maken. Sindsdien zorg ik er ook mede voor dat elftallen ingeschreven worden, wedstrijden geprogrammeerd en afgehandeld worden richting de KNVB en de indelingen velden/kleedkamers en het plannen van vriendschappelijke wedstrijden. Deze taken, coördinator JO19 inmiddels, voer ik tot op heden nog steeds met plezier uit. Leuk is ook de interactie die je hebt met andere verenigingen als wedstrijdsecretaris. Je merkt gelukkig overal nog steeds fanatieke, begane mensen op die er echt nog willen zijn voor hun vereniging.
    Het charmante van een dorpsvereniging is de nauwe betrokkenheid tot elkaar. Opvallende warme en mooie voorbeelden heb ik zelf ook ervaren in de periode van mijn ziekteverloop. Van lieve, aardige gelukwensen, tot kleine gesprekjes en gebaren waaruit ook betrokkenheid en medeleven spreekt.
    Ik hoop nog een mooie, actieve en coronavrije periode bij ‘onze’ club te kunnen beleven.