Jac Bastiaansen zijn geboortejaar is 1951 en hij is dus momenteel 70 jaar oud. Hij geboren en getogen aan de Hellegatweg in Rijsbergen en is nu woonachtig op een afstand van 100 meter van zijn geboortehuis. Jac is getrouwd met Lia en uit dit huwelijk zijn 2 kinderen geboren: Pieter van 42 jaar oud en Mieke van 40 jaar oud. Ze zijn in het gelukkige bezit van 4 kleinkinderen, variërend in de leeftijd van 10 jaar tot 5 jaar (3 kleindochters en 1 kleinzoon).
Na de lagere school is Jac naar de LTS (Don Bosco) in Etten-Leur gegaan. Geboren in de maand juli was hij nog maar 14 jaar toen hij hiermee klaar was en Jac heeft nog een extra jaar gekoppeld aan zijn LTS-opleiding, waarbij hij zich specialiseerde in landbouwmachines. Nog steeds maar 15 jaar oud ging hij bij iemand uit Effen achterop de brommer aan de slag bij zijn 1e werkgever (v.d. Brand uit Hoeven). Men wilde namelijk graag dat hij in de zomervakantie al begon met zijn werk, omdat er volop werk was. Nadat hij tijdens de vakantie 16 werd, kon hij met zijn eigen bromfiets naar zijn werk. Na ongeveer 2,5 jaar kwam hij in dienst van zijn tweede werkgever: Loonbedrijf Kennis dat in buurtschap Oekel was gevestigd, een stukje dichter bij huis dus. Weer 2,5 jaar later kwam opnieuw een baantje nog meer in de buurt beschikbaar. Dat was de Cehave aan de St. Bavostraat, tussen het toenmalige veilingterrein en de Boerenbond. Dit bedrijf heet nu Abemec en Jac heeft hier 45 jaar lang tot aan zijn pensioen gewerkt. Gedurende zijn gehele loopbaan heeft Jac de nodige studies moeten volgen om bij te blijven op zijn vakgebied. Hij vond het ook leuk op steeds op de hoogte te zijn van de laatste ontwikkelingen en vanwege al deze (avond)studies werkte hij op een gegeven moment op MBO-niveau.
De voetbaljaren bij VVR
Jac is relatief laat gaan voetballen, maar hij heeft nooit bij de jeugd van VVR gespeeld. Na eerst met leeftijdsgenoten bijna dagelijks gevoetbald te hebben op een veldje aan de Hellegatweg, is hij op 16-jarige leeftijd gaan spelen bij SVK bij café de Kruispad. Dat kwam onder meer omdat Jac toen heel actief was bij de KPJ. Toen VVR in 1972 verhuisde naar sportpark De Laguiten is hij bij VVR terecht gekomen, waar hij het 1e half jaar nog in VVR 2 voetbalde. Na de winterstop kwam hij in VVR 1 terecht. Deze wijze waarop hij dit kwam te weten was wat vreemd. In die tijd stond op zaterdagavond de opstelling opgeplakt bij café Markzicht. Komende vanuit de kerk kon men dus zien in welk elftal men dat weekend moest spelen en op welke positie. En zo las hij dus dat hij in VVR 1 moest spelen als linksbuiten, de trainer had dit vooraf in ieder geval niet tegen hem verteld. Als snelle speler met een goed schot in zijn linkerbeen was dit een geschikte plek voor hem, sindsdien is hij wat naar achteren gezakt naar het middenveld en vervolgens naar de verdediging. Nadat VVR in 1981 promoveerde naar de 4e klasse, is Jac in VVR 3 gaan spelen. Daarna kwam hij in VVR 4 terecht en tot slot in het veteranenelftal. Hier heeft hij tot zijn 60e gespeeld.
Jac als vrijwilliger
Al nadat hij in VVR 3 terecht kwam, werd hij ook leider en trainer van dit team toen Frans Oostvogels ermee stopte. Vervolgens was hij in VVR 4 speler en leider. Zo’n 15 jaar geleden vroeg Rinus van Dongen aan hem of hij er niets voor voelde om lid te worden van de technische commissie. Hij werd toen ook wedstrijdsecretaris, een functie die hij tot op de dag van vandaag nog steeds vervult.
Nadat Jac stopte het werken, kwam hij ook terecht in de werkgroep accommodaties. Zoals bekend zorgt deze groep mannen we wekelijks voor dat onze accommodatie er pico bello uitziet. Als voorzitter van deze werkgroep zit Jac nu 2 jaar in het hoofdbestuur. Jac geeft aan dat hij wekelijks een dag van zijn tijd besteedt aan VVR-zaken. Niet vergeten mag worden dat Jac ook jaren op donderdagavond achter de bar heeft gestaan. Dit had zijn voordelen, omdat hij als edstrijdsecretaris uit 1e hand te weten kwam wie er het aanstaande weekend wel of niet in actie konden komen.
Hoogte- en dieptepunten
Uiteraard zijn de dieptepunten de clubmensen die VVR de afgelopen jaren zijn komen te ontvallen. Als hoogtepunten noemt Jac de trainingskampen die hij tot 2x toe heeft mogen meemaken in Zeist. Een ander hoogtepunt is het kampioenschap met VVR 2 begin jaren zeventig. Aangezien hij niet zo goed door één deur kon met de toenmalige hoofdtrainer van VVR kwam hij in VVR 2 terecht. Dit was en hechte groep van 14 spelers die voor elkaar door het vuur gingen. Naast de ook aanwezige voetbalkwaliteiten zorgde de uitstekende mentaliteit ervoor dat men onder leiding van Benno Nuijten en Stan Ackermans glansrijk kampioen werd. Op een gegeven moment was het zo dat zelfs de spelers van VVR 1 eigenlijk liever in het tweede speelden...
Hobby’s
Jac speelt graag een potje tennis bij RTC en ook gaat hij regelmatig fietsen met de mountainbike. Dit doet hij onder andere geregeld met een aantal oud spelers van VVR (Ghostriders), Samen met zijn vrouw gaan fietsen en wandelen kan hij ook zeer op prijs stellen en je mag wel zeggen dat vakantie vieren een grote passie is. Jac heeft al diverse werelddelen mogen zien, zoals Afrika, Oceanië (Nieuw-Zeeland), Azië en Noord-Amerika (VS en Canada en Alaska).
Jac, het ga je goed, geniet van jouw hobby’s en toekomstige vakanties!