Aan het woord: Cees van den Broek

Cees van den Broek is 73 jaren jong en is inmiddels 50 jaar getrouwd met Joke. Ze hebben samen 2 kinderen (Inge van 49 jaar en Martijn van 47 jaar) en hebben daarnaast 4 kleinkinderen (Menno van 20 jaar, Lieke van 19 jaar, Lynn van bijna 17 jaar en Marleen van 16 jaar). Na ruim 60 jaar gewoond te hebben in zijn huis op de hoek van de Gommerstraat en Past. Verbuntstraat (dat zijn vader ooit heeft laten bouwen), wonen Cees en Joke inmiddels bijna 5 jaren tot volle tevredenheid in een appartement in de nieuwbouwwijk De Groene Kamers.

Cees is heel zijn leven metselaar geweest en is begonnen bij de firma Hanegraaf. Al snel werd deze baan verruild voor een baan bij Theo Rombouts, waar de werkdruk minder hoog en het loon juist hoger was. Vervolgens heeft Cees gewerkt bij van Peer in Rucphen, Bakker Bennebroek in Roosendaal, een aannemer in Oss, Ad Nouws en tot slot Stovan in Wernhout. Op 60-jarige leeftijd kon hij zijn troffel voorgoed opbergen.  Uiteraard terecht na een werkzaam leven van liefst 45 jaren en Joke en hij genieten nu van een welverdiend pensioen.

De voetbaljaren bij VVR
Al op jonge leeftijd had Cees een ernstige “verslaving” en dat was voetballen. Op elk vrij moment was Cees aan het voetballen op het toenmalige voetbalveld aan de Sportparkstraat met generatiegenoten zoals de gebr. van Rijckevorsel en van Bedaf. In die periode kon je nog niet als 6-jarige bij een club gaan voetballen, hiervoor moest je 12 jaar oud zijn. Toen hij in juni 1960 deze leeftijd bereikte fietste Cees op de dag van zijn verjaardag naar Koos Roks aan de Bredaseweg om zich aan te melden als lid van VVR, hij wilde geen dag verloren laten gaan! Dat betekent dat Cees inmiddels ruim 61 jaren (!) lid is van VVR. In die tijd was café Marktzicht de plek van waaruit werd vertrokken naar uitwedstrijden, Cees weet nog dat daarvoor de Schutsboom (van Jan Geerts) de plek was van waaruit de bussen vertrokken naar de wedstrijden.
VVR had in die tijd maar één jeugdteam en al snel kwam Cees in VVR 1 terecht, hij heeft als 15-jarige al op de bank gezeten bij het eerste team. Cees speelde in zijn eerste jaren als linksbuiten of
linksback, later kwam hij op zijn uiteindelijke positie op het middenveld terecht. Cees had een goede (trap)techniek en een prima spelinzicht, zijn mindere eigenschappen waren zijn snelheid en
loopvermogen (hij had eigenlijk een hekel aan lopen...). Hoogtepunten waren (in zijn eerste jaar in VVR 1) de promotie naar de 4e klasse KNVB (vanuit de onderafdeling) en promotiewedstrijden tegen SVC en HSC.  Cees heeft in zijn carrière heel wat trainers meegemaakt, achtereenvolgens: Jan Hanegraaf, Walter de Lange, Ad Verheijen, Jan Haast, Wim van Kuijck en Hans van Wolven. Onder de laatste trainer ging Cees op 34-jarige leeftijd een stapje lager (in VVR 2) spelen.

Overigens heeft hij in dit team ook één van zijn hoogtepunten meegemaakt. In een beslissingswedstrijd tegen SCO op het veld van Beek Vooruit maakte Cees namelijk de winnende treffer door een vrije trap stijf in het kruis te schieten. Alhoewel Cees naar eigen zeggen niet snel was, heeft hij nog nooit zo snel juichend een rondje langs het veld gelopen. Het toeval wilde dat Jan Haast deze wedstrijd heeft gefilmd. Net op het moment van zijn doelpunt raakte de batterij van de camera leeg, zodat dit doelpunt helaas niet op filmbeelden is terug te zien....
​
Een andere leuke anekdote betreft een trainingskamp in Zeist onder trainer Ad Verheijen. Vanuit het hotel dacht Christ Daamen een konijn te zien lopen, waarop hij uit het raam klom. Prompt deden zijn ploeggenoten het raam weer dicht, waarop Christ nog een tijdje buiten moest verblijven voordat hij weer naar binnen mocht.
Daarna heeft Cees nog jaren bij de veteranen gevoetbald met veel oud-spelers van VVR 1. Er werd dan ook geregeld een kampioenschap gevierd met dit elftal.

Cees als vrijwilliger
Cees heeft nog een tijdje met Cees Daemen gevoetbald en zittend aan de bar bij Kees Haast in de oude kantine vroeg deze laatste aan hem of deze met hem leider willen worden bij de B-jeugd. Dat wilde Cees wel en zo ontstond het duo Cees en Cees. Er was sprake van een aantal goede lichtingen met onder andere Jurgen van Kuijck, Jan Koeken, Wilfried v.d. Bemd, Christian Stoffelen, Martijn v.d. Broek, Jan v. Elsacker en Peter Stoof en bij zowel de A- als de B-jeugd konden dan ook bijna elk jaar de kampioensbloemen worden uitgereikt. Dit lukte ook in een seizoen waar sprake was van een minder goede lichting. In het 1e jaar als leider bij de B-jeugd mocht men zelfs naar de Nederlandse kampioenschappen in Alkmaar.  Ook legendarisch waren de uitstapjes met de B-jeugd naar het toernooi in Tollembeek en op zaterdagvond naar een wedstrijd van Anderlecht.
Toen Cees Daemen zijn trainersdiploma had gehaald, stonden ze samen aan het roer bij VVR 1. Met een deel van de spelers die ze al kenden vanuit de jeugd, werd promotie afgedwongen naar de 3e klasse. Dit gebeurde bij ODIO (Ossendrecht) tijdens een legendarische beslissingswedstrijd tegen Luctor ’88.  Later is Cees ook leider geworden bij VVR 2.
Daarnaast heeft Cees jaren met veel plezier zitting gehad in de toernooicommissie en heeft hij zijn vak als metselaar kunnen uitoefenen bij de bouw van de bar in de kantine en de tribune.  Tot slot zit Cees nog steeds in de werkgroep accommodatie, welk clubje mannen elke donderdag ons mooie sportpark in goede staat houdt. Helaas is Drik Martens (die jaren deel heeft uitgemaakt van dit clubje) onlangs overleden, hij word nog steeds gemist. Cees doet een oproep aan de leden om zich voor deze werkgroep aan te melden. Alhoewel zich onlangs enkele wat jongere leden hebben aangemeld, kan men nog steeds vers bloed gebruiken.

Hoogte- en dieptepunten
De vaak (te) gezellige tijd bij aan bijvoorbeeld de bar bij Kees Haast VVR noemt Cees als één groot hoogtepunt. Hij kijkt ook met genoegen terug op zijn fijne samenwerking met Cees Daemen.
Dieptepunten zijn uiteraard het overlijden van enkele markante clubfiguren zoals Peter van Bedaf (één van de gangmakers bij o.a. de toernooicommissie) en Jos Martens.

Tegenwoordig
Zoals gezegd geniet Cees nu van zijn pensioen en gaan ze vaak samen fietsen, ook tijdens hun vakanties in Nederland. Wandelen doet Cees elke dag en binnenkort zal Joke hem ook gaan
vergezellen. Biljarten is een grote passie van Cees, dit doet hij al enkele jaren in de Kwinkslag waar hij driebanden speelt in een team van 6 mannen.

Cees, het ga je goed en bedankt voor het interview!