• 90 jaar

    VVR is in 1931 opgericht en dus viert onze voetbalvereniging in 2021 haar 90-jarig bestaan. Een heugelijk feit dat gevierd moet worden, maar door de huidige coronaperikelen is het nog niet helemaal zeker op welke manier dat zal gebeuren. Maar om jullie in ieder geval alvast in de stemming te brengen, leek het ons leuk om een aantal oud-bestuursleden te interviewen. 

    Een vereniging als VVR bestaat bij de gratie van vele vrijwilligers die in het belang van de club elke week weer hun beste beentje voorzetten. Dit geldt zeker voor bestuursleden die ervoor verantwoordelijk zijn dat het in de club zoveel mogelijk op rolletjes loopt. Sinds 1931 heeft VVR divers bestuursleden gekend, waarvan er in de loop der jaren helaas al velen zijn overleden. Maar er is nog grote groep mensen die we de komende maanden gaan interviewen. Jullie worden hiermee deelgenoot gemaakt in hun ervaringen als bestuurslid en vaak ver in de tijd terug genomen, omdat sommigen 50 jaar geleden al in het bestuur zaten.
    De aftrap wordt gedaan door André Haast en niet voor niets: André heeft namelijk maar liefst 38 jaren in het bestuur gezeten en is daarmee ons langst zittende bestuurslid ooit.

    Zijn jonge jaren
    In zijn woning aan de Kerkakkerstraat, onder het genot van een kopje koffie, vertelt André dat hij 73 jaren jong is en al een tijdje geniet van zijn welverdiende pensioen. Als hobby’s noemt hij (uiteraard) voetbal, wielrennen en biljarten. Dit laatste doet hij al 50 jaar in clubverband bij DGP (De Geweldige Pomerans) en al die jaren is café Marktzicht hun thuishonk. In al die jaren zijn hier trouwens maar 3 kasteleins geweest!
    Bij het wielrennen heeft hij een aantal jaren in de jury van jeugdrondes in de regio gezeten, hij heeft hiervoor een cursus gevolgd in Utrecht. Met het voetballen is André destijds begonnen op zijn 13e, wat in die tijd gebruikelijk was. Toen hij bij de senioren terecht kwam moest hij op zondag gaan voetballen en aangezien de jeugdrondes bij het wielrennen ook plaatsvonden op zondag, is hij met het laatste gestopt.

    Zijn jaren in bestuur
    Helaas dwong een knieblessure hem op 21-jarige leeftijd te stoppen met voetballen, hij speelde toen in VVR 2. Hij werd daarop leider (van o.a. VVR 2) en werd een jaar later door Theo Holthuizen voorgedragen voor het bestuur. In die tijd was er nog geen sprake van commissies of werkgroepen, het bestuur hield zich in de tijd met allerlei zaken bezig. In die hoedanigheid stond André aan de wieg van de VVR-klanken, ons clubblad dat in 1970 voor het eerst verscheen en in 2020 na 50 jaar ophield te bestaan. Later ontstonden er wel commissies en heeft hij 26 jaar deel uitgemaakt van de commissie wedstrijdzaken en 18 jaar van de activiteitencommissie.
    Ook maakte André zijn beginjaren de verhuizing mee naar sportpark De Laguiten. Dit gebeurde in 1972, dus in 2022 zitten we ook al weer 50 jaar op ons huidige sportpark! Misschien ook weer reden voor een feestje?

    Hoogte- en dieptepunten
    André heeft in zijn lange carrière als bestuurslid vele hoogtepunten meegemaakt. Wat hem het meest bij staat is het kampioenschap van VVR 1 in 1968, toen het van de toenmalige onderafdeling van de afdeling Brabant (klasse 101) promoveerde naar de 4e klasse van de KNVB. Maar het wrange hiervan is dat in dezelfde week zijn vader overleed. Dus hij kon wel de kampioenswedstrijd zien, maar kon het feest dat hierop volgde niet meemaken. Andere hoogtepunten zijn de promotie naar de 3e klasse na een wedstrijd tegen Hoeven (in 1998) en weer een promotie vanuit klasse 101 naar de 4e klasse in 1989.
    Helaas heeft hij ook dieptepunten meegemaakt. Wat hem nog goed bij staat is het overlijden van Pieter Vriends, die toen in het bestuur zat. Maar ook het verongelukken van Ruud Severijnen en Jan Boot staat nog op zijn netvlies gebrand. Maar in feite zijn alle dergelijke tragische gebeurtenissen natuurlijk te betreuren.

    VVR anno 2020
    Als hij tegen de huidige voetbalvereniging aankijkt, dan vindt hij dat het allemaal wat minder persoonlijk is geworden. Hij kent niet iedereen meer, maar dat komt natuurlijk ook door het feit dat de club veel groter is geworden in vergelijking tot vroeger. Ook is hij van mening dat VVR tijdens deze coronatijden wat weinig in het nieuws is, hij zou het leuk vinden als wat regelmatiger berichten over VVR in de Zundertse Bode worden geplaatst.

    Bedankt André voor het interview en hopelijk snel tot ziens op de VVR-velden!