Zeeland ligt VVR wel!

Zeeland ligt VVR wel!  


Friso, weet je het zeker? Ja, trainert ik weet het zeker, jij bent aan de beurt voor het verslag. Ok!


Het 2de mocht vandaag naar het pittoreske dorpje St. Jansteen waar de sportieve ambities op voetbalgebied worden verdedigd door V.V. Steen. Een dorpje gelegen onder de rook, vooral CO2, van havenstad Antwerpen. ’s Morgens om 10.00 u werd er verzameld en van de hoognodige vitamines, worstenbrood en suikervrije AA’tjes , werd gretig gebruik gemaakt. De BBB, Bus – Bananen – Bier, had fikse vertraging. Geen probleem, kan ons vlaggenschip mooi gebruik van maken. Aan flexibiliteit geen gebrek, de paarden en wagens werden afgestoft en in colonne werd via Belgisch grondgebied de tegenstander opgezocht. Waar men in België belastingcenten aan spenderen is voor mij een raadsel maar in ieder geval niet aan het wegennet. Dit mocht de snelheid niet drukken. Zelfs de lokale flikken werden zonder blikken of blozen, maar met een welgemeend handkusje, voorbij gezoefd. Ruimschoots op tijd, 11.10 u, werd de plaats van bestemming bereikt. Na het uitstappen werd je meteen bedwelmd door een geur van Belgische fritten en verschraald bier. Het 2de werd verder blij verrast want er was een echte voorwedstrijd gepland. Een verbeten strijd tussen VV Steen 8 en FC Axel 9 werd op het heetst van de strijd op het hoofdveld uitgevochten. Na dit gastvrij ontvangst werd de kleedkamer opgezocht. Kleedkamer 3a of was het nu 3b? Een bijzondere kamer waar zelfs Jan des Bouvrie jaloers op zou zijn. Art nouveau anno 2019. Met vooral een plafond om van te smullen.


Na 3 smadelijke nederlagen moest het vandaag anders. Het roer moest om en in plaats van zelf graag de bal te hebben wilde het 2de deze keer de bal ook een keer aan de tegenstander geven. Tja, wij zijn de beroerdste niet. De volgende 11 mochten de arena betreden, Tom B – Thijs – Wout – Roy – Joeri – Ike – Thomas – Tom M – Rick – Jasper en Friso. Op een moeilijk bespeelbaar veld werd snel duidelijk dat strijd dé manier was om te overleven. En strijd werd er geleverd. Op het scherpst van de snede werden duels uitgevochten. Steen hanteerde vooral de lange bal waar VVR soms moeite mee had maar steeds meer grip op kreeg. Buiten een paar gevaarlijke vrije trappen kon Steen geen echte vuist maken. VVR echter wel. Rick had er zin in vandaag. Sterk aan de bal en vooral doelgericht. Samen met Tom M, Jasper en volkszanger Friso(wordt vervolgd) was er voortdurend dreiging. Dit werd beloond met een goal van Rick. Dit hadden er meer kunnen zijn. Maar 0-1 of 0-3, het maakt niet uit omdat er echt niet meer dan 3 punten kunnen worden bijgeschreven. Een terechte overwinning op een gehavend Steen maar dit geldt ook voor VVR. Onze bank was uitermate goed bezet. Good old Bart (ondanks shockwave techniek niet fit) Pieter B(de Arjan Robben van 2) en de man staal Niels zorgden voor eelt op hun bips. Ook Roy werd hier nood gedwongen aan toegevoegd. Allen beterschap en een spoedig herstel.


Opmerkelijk was verder het debuut van onze youngsters Calvin en Ike. Ike speelde de volle mep en deed dit op een manier of hij al jaren bij ons balt. Sterk, overtuigend en vooral de wil om te winnen. Ook Calvin deed dit meer dan verdienstelijk. Lekker onbezonnen en “veur d’un duvel niet bang”. Verder was Friso in de 1ste helft niet echt gelukkig in zijn acties. Je kunt thuis ruzie hebben, op je werk, in het verkeer maar met de bal is toch wel heel bijzonder. Na de 1e helft mocht Friso in een plafondloos lokaal gaan douchen. In stilte overdacht hij zijn ruzies met de bal. Enigszins teleurgesteld, maar dit sloeg in de 3de helft snel om toen hij zelf zijn favoriete muziek op mocht zetten. In deze frivole man, met Fries bloed(idool Rintje Ritsma), herbergt dus een ware volkszanger. Met manager Sjoukie en geluidsman Wout wind hij het publiek om zijn vinger. Een heuse Rijsbergse tour, waar menig cafe dankbaar gebruik van maakt, staat gepland. Voor nadere informatie, biografie – foto’s – speeldata – recensies -, verwijs ik u naar de site van deze ware volksheld in spé (www.ikloopstageenverkoopkeukenswaarheelveelmargeopzitapestaartjegmaildotpuntnl).


Na gezamenlijk met onze sportieve vrinden van Steen afsluitend een tomatensoepje(blik) te hebben genuttigd togen we weer naar Rijsbergen. Vriendschappelijk werd er afscheid genomen. Bij VVR aangekomen een ontvangst om nooit te vergeten. Een strakke boog van supporters (after party Rebirth) verwelkomden ons meer dan hartelijk. De 3de helft kon beginnen. De vazen Wit Bier vloeiden rijkelijk. Nauwlettend werd de tussenstand van ons vlaggenschip gevolgd. Een 1-0 werd overtuigend omgezet naar 1-4. Na de domper van een week geleden werden er 6 punten aan de selectie toegevoegd. Volkomen terecht en geheel overtuigend. De Zeeuwse grond is VVR gunstig gezind.


Wat betreft het 2de was het een teamprestatie van formaat. Ik heb niet iedereen genoemd en zou hiermee iemand tekort doen. Nee, in deze niet van toepassing. Een mooie groep mensen die voor elkaar door het vuur wil gaan compenseert veel zo niet alles. Nu even 2 weken rust. Niet echt natuurlijk. Trainingen gaan gewoon door maar even gas terug. Vooral voor degenen met fysieke ongemakken. Ik hoop dat Thomas de sleutel kan vinden voor zijn knie. Nog 4 finales, met de juiste instelling heb ik hier alle vertrouwen in.  


5 mei VVR 2 – Roosendaal 2, stadion “De Laguiten”, aanvang 12.00 u.