VVR 2 – Steen 2

Wedstrijdverslag VVR 2 – Steen 2

 

De wedstrijd tegen Steen 2 had er één moeten zijn die de goede serie had moeten afsluiten voor de winterstop. Een goede serie die we sinds Terneuzen thuis hadden ingezet, namelijk 3x winst en 1x gelijk. Het gelijkspel tegen Gastel hadden er wellicht ook 3 punten mogen zijn, dit is natuurlijk achteraf praten. Het “achteraf praten” zal een licht thema zijn in dit verslag, omdat ik ook een momentje ga nemen om de eerste seizoenshelft te behandelen. Dit omdat de winterstop voor de Ultra’s nu is gekomen.


Zonder iedere wedstrijd te gaan benoemen en analyseren, kunnen we spreken van een eerste seizoenshelft die zijn UP’s en DOWN’s kent. We begonnen de campagne met twee verliespartijen tegen twee ploegen die nu bovenin meedraaien (Groen-wit (4e) en Dubbeldam (1e)). Daarna wisselende resultaten, 2x winst (Unitas en Roosendaal) en 2x verlies (Virtus en Steenbergen). Hierna kwam de eerdergenoemde “ongeslagen” serie van 4 wedstrijden. Dit resulteerde, voorafgaand aan de wedstrijd met Steen, in een mooie 5e plek op de ranglijst. Het had misschien wel een 4e of 3e plek kunnen zijn als we in sommige wedstrijden het geluk, scherpte, inzet iets meer mee hadden. Dit is dus het welbekende “achteraf praten”.


Welk resultaat we ook zouden halen tegen Steen 2, we konden deze week geen plek dalen. Echter kunnen we zeer goede zakendoen, want door met winst van het veld te stappen konden we eventueel stijgen naar de 3e plek (afhankelijk van andere resultaten). En op die manier de eerste seizoenshelft met een lekker gevoel af te sluiten.

 
De Ultra’s waren bijna in vollen getale aanwezig voor deze pot. Enige afwezige waren El Frisos (weekendje weg) en Nerfando (had zich netjes afgemeld; reden voor mij onbekend) en na wat minuten wachten na aanvangstijd kwamen waren ook de verlate spelers binnen (we noemen geen namen). Onze leiders hadden, na wat mededelingen, de volgende elf de wei in gestuurd;

 

Mot

Kroepoek – Baarlo – Gewon Gewon – Biljartbal

Flensjes – Fiemeke – Rietje

Bladje – Bloedvreter – Haspel

 

Om 12:00 uur werd de wedstrijd afgetrapt door de mannen van Steen. Al snel bleek dat Steen ons het spel liet maken. De Ultra’s mochten voetballen, vanuit achteruit opbouwen, het spel bepalen en dit resulteerde ook in een overwicht voor VVR 2 het eerste kwartier. Steen was nog geen enkele keer bij het doel van VVR gekomen, terwijl de Ultra’s al wel wat schoten en kansjes hadden gecreëerd. Toch viel, toen tegen de verhoudingen in, de 0-1. De eerste kans voor Steen was gelijk raak, hun linksbuiten kwam van linksvoor naar binnen en schoot van een metertje of 10 raak in de korte hoek.

Toch waren de Ultra’s hierdoor nog niet van slag, niet veel later kon Rietje de bal in de lange hoek koppen, de assist kwam van Bloedvreter. Na deze goal leek het alsof we aan een andere wedstrijd waren begonnen. Steen kwam dreigender over en hadden na een halfuur bijna al de 1-2 mogen opschrijven, deze werd afgekeurd omdat de spits mogelijk buitenspel had gestaan. De afgekeurde goal wekte wel een extra “drive” op bij Steen en dit resulteerde 5 minuten later toch in een geldige 1-2 voor de mannen uit Zeeland. Waar wel van gezegd mag worden dat het een knappe, kalme en bekeken goal was. Een mooie stift in de lange hoek. Keeper en defensie waren kansloos.

Helaas was Steen na de 1-2 los en VVR was enigszins van slag. De 1-3 volgde namelijk niet veel later. Een lange bal vanuit achteruit mocht voorin bij Steen redelijk gemakkelijk worden aangenomen en gecontroleerd, na een snelle combinatie en schijnbeweging kon er vrij worden ingeschoten.

Zodoende gaan de Ultra’s met 1-3 de rust in.

In rust werd er terecht benoemd dat Steen er meer passie, strijd en gif in gooide dan de mannen van VVR 2. Toch hadden wij 70 tot 80 procent van het balbezit, alleen werd er weinig met dit balbezit gedaan.

De tweede helft moest anders. De Ultra’s moesten in ieder geval hetzelfde niveau van passie, strijd en gif gaan brengen om een vuist te kunnen maken. Als we dit konden opbrengen waren wij ervan overtuigd dat deze pot nog gekanteld kon worden in ons voordeel.

VVR 2 mocht nu het begin van de tweede helft inluiden. De wedstrijd was nu meer in balans, er kwamen kansen aan beide kanten. Schotje over hier, schotje naast daar, etc, etc.

Rond de 70e minuut mocht VVR een vrije trap nemen op de rand 16 van Steen. Bladje had deze opgeëist en zijn schot was ook zeer dreigend, als deze niet was terechtgekomen op de rug van Rietje. De afgeketste bal ging omhoog en werd op de vijf-meter lijn opzij gelegd door DonDwayneDwaps (inmiddels in het veld gekomen voor Baarlo, voor meer opportunistisch voetbal), waarna Rietje van dichtbij kon binnen werken, 2-3.

De aansluitingstreffer was daar, al mochten we hier maar kort van genieten. In de eerste de beste uitbraak/aanval van Steen stond de score al snel weer op 2-4. De Zeeuwse spits mocht door onze defensie lopen en kon daarna de bal gemakkelijk langs de uitkomende keeper schuiven.

Niet veel later viel ook de 2-5, welke werd gescoord uit een indraaiende corner. Ja, deze werd in één keer ingedraaid in de lange hoek/kruising. De linksbenige aanvoerder had heel de wedstijd al laten zien een ontzettend traptechniek hebben, dit bewees hij dus weer door de corner te nemen en hieruit te scoren.

Vijf minuten voor tijd werd de marge weer iets verkleind, Rietje mocht aanleggen voor penalty. Gilli (inmiddels in het veld gekomen voor Haspel) werd in de 16 neergehaald en hier werd een penalty voor toegekend. Deze schoot eerdergenoemde Rietje feilloos binnen in de linker onderhoek, waarmee hij zijn hattrick compleet maakte.

De 3-5 kwam te laat voor een ommekeer, het blijkt ook de score te zijn bij het laatste fluitsignaal. Een fluitsignaal wat redelijk snel kwam, omdat de scheidsrechter het niet nodig achtte extra tijd toe te kennen, zelfs na het vele malen tijdrekken/balletjes wegtrappen van Steen. Later bleek dat de scheids ook geen tijd meer had, want hij moest naar NAC (aftrap 16:45).

Uiteindelijk moeten we concluderen dat onze Zeeuwse vrienden het slim hebben gespeeld en verdiend het hebben gewonnen. Steen liet de Ultra’s voetballen en wachtte de fouten af. Hun lange ballen waren vaak ook op maat en dreigend. Terwijl wij niet door hun laatste linie konden voetballen.

En helaas wordt hierdoor de goede serie van de laatste weken verbroken en gaan we de winterstop in met een verliespartij tegen Steen. Dit is zuur en ontzettend jammer. Omdat je jezelf vergeet te belonen voor een goede fase. Toch gaan we met opgeheven hoofd straks starten aan de tweede seizoenshelft, omdat we weten wat we kunnen en we geen enkele wedstrijd compleet zijn weggespeeld, wij kunnen tegen iedere ploeg uit deze competitie prima mee voetballen of zelfs het spel maken. Dit biedt genoeg hoop en kansen voor de rest van het seizoen.

 

Getekend,

 

Mot