Het sprookje van Roberto, Luigi en la Squadra Azzurra duurt voort…

Voor aanvang van de wedstrijd keek menig supporter vreemd op bij het doornemen van de spelerslijst in het VVR 2 wedstrijdbulletin. Het papier was dan ook nog heet van de persen en de inkt was nog maar nauwelijks opgedroogd; nachtwerk was er aan vooraf gegaan om alles weer op tijd bij de drukker te krijgen. Toch was het duo Roberto en Luigi er weer in geslaagd een waardig elftal op de been te brengen. Vol vertrouwen werd daarom begonnen aan de wedstrijd tegen Advendo 2. Dit kon toch niet mis gaan… gewoon 3 punten zeker!

De blauwhemden begonnen voortvarend aan de wedstrijd. VVR 3 vedette Jochems zette samen met A. Martens vanaf het begin de lijnen uit op het middenveld. Gesteund door zijn jongere neefje F. Martens en rechtshalf Damen braken de Rijsbergenaren al in het begin van de wedstrijd een aantal keren gevaarlijk door. Na amper een kwartier spelen was het vervolgens Damen die de bal vanaf de rechterkant het doelgebied indraaide. Bij de tweede paal stond Herijgers goed gepositioneerd en het was dan ook de vorige week nog zo succesvolle spits die wederom aantekende voor de openingstreffer; zijn kopbal belande in de verre bovenhoek tegen de touwen: 1-0!

Advendo kon nauwelijks voor gevaar zorgen en VVR gingen dan ook vrolijk verder op zoek naar de 2-0. De Bredanaars wisten echt geen raad met het snelle tikkie-takkie spel van de thuisploeg en na een goede een-twee tussen Jochems en Damen zorgde laatstgenoemde voor een knappe afronding. Geheel verdiend werd het scorebord op 2-0 gezet!

Ook na de 2-0 bleven er kansen komen om de voorsprong verder uit te bouwen. Helaas werd er ‘slechts’ met 2-0 gerust.

In de rust werd VVR talent Bastiaansen klaar gestoomd voor het tweede deel. Kort na de aftrap was hij het dan ook die gelijk zijn stempel op de wedstrijd wilde zetten; een bekeken schot van afstond zeilde tegen de lat. De rebound was voor Damen, maar ook hij trof met een snoeihard schot de dwarsligger. Trillend stond de Advendo doelman vervolgens in zijn schoenen, even waande hij zich in een schiettent, maar het was F. Martens die hem uit zijn droom hielp en met een ferme kopbal de goalie doorstuurde naar de grabbelton; 3-0!

Ook de 4-0 werd kort daarna door Martens binnengeschoten; door het roepen van het woord ‘los’ keurde de scheidsrechter het doelpunt iets wat kinderachtig af.

VVR nam vervolgens wat gas terug en dat leverde de Bredanaars enkele kansen en een doelpunt op. Buiten dat had doelman Nouws een rustige middag en hij ging zich dan ook zowaar met de aanval bemoeien. Door een perfecte uittrap zette hij Herijgers oog in oog met de Advendo keeper, maar helaas bleef een beloning uit.

Met de buiten Rijsbergen zo gevreesde van de Sande centraal in de verdediging maakte de prima spelende achterhoede diep in de tweede helft alle gevaar ongedaan. Het middenveld zorgde er op het einde voor dat de bal in de ploeg bleef en de aanvallers deelde nog enkele laatste speldenprikken uit… la Squadra Azzurra speelde de wedstrijd professioneel uit.

En Roberto en Luigi dan? Die leefde nog lang en gelukkig!!!