Het 2de pakt 6 punten van Victoria’03

Na een aantal voetballoze weekenden mocht het 2 de weer in de wei. Overigens een wei met kunstgras. Met een vracht aan spelers toog het 2de naar Oudenbosch om de strijd aan te binden tegen het lokale Victoria’03. Victoria’03, ontstaan uit een fusie tussen V.V. Oudenbosch en VES. Ruimschoots op tijd arriveerde de Ultra’s bij de Albinoweg 5a waar overigens geen brievenbus aanwezig is. Zie website. Haastige spoed is ook voor de Ultra’s zelden goed en aan het toeval laten wij niets over. Onder het genot van een ontspannen muziekje werden de clubpolo’s verruild voor het blauw van VVR. Keuzes maken is moeilijk. Dit is zeker het geval in ons dagelijks leven maar zeker in een kleedlokaal waar 15 verwachtingsvolle ogen wachten welke 11 mogen gaan starten?? De 11 gelukkigen deze dag waren: Jens – Bart – Wout – Sven – Joeri – Thomas – Joep – Niels – Jasper – Friso en Pieter. Deze 11 zouden Victoria’03 aan de zegekar moeten gaan binden. Thuis werd nipt met 3-2 gewonnen. Een enerverende wedstrijd waar uiteindelijk de gelukkigste won en het publiek de grootste winnaar was. Voor de staf vreemd dat deze tegenstander niet meer punten had gehaald. Bij het doornemen van het tactisch plan werd deze thuiswedstrijd nog een keer onder de aandacht gebracht. Verrast worden is en blijft bijzonder maar het liefst zo min mogelijk. Na aanvang wedstrijd werd al duidelijk dat Victoria’03 geen schim meer was van de ploeg waar wij het thuis zo moeilijk tegen hadden. Binnen 20 minuten stond de teller al op 0-4. De Ultra’s overrompelde Victoria’03 op alle fronten. Duels werden ogenschijnlijk gemakkelijk gewonnen en de kansen werden deze keer wel binnen geschoten. De achterhoede gaf geen krimp en sporadisch werd Jens bij het spel betrokken. En als de sluitpost bijna tot niet in het spel wordt betrokken dan is dit meestal positief. Een paar hoekschoppen en een situatie één tegen één werden vlekkeloos doorstaan. Hier speelt trouwens het kunstgrasveld ook een rol in. Rust 0-4. In de rust complimenten alom. Is vragen om problemen, zie verder in het verslag. Na het inbrengen van 2 verse paardenkrachten, nml. Rick vd H en Tommie, floot de scheids voor aanvang 2de helft. Meteen werd duidelijk dat je niet te snel met complimenten moet strooien. De 2de helft begon rommelig en dit bleef het ook. In het algemeen ligt gemakzucht bij voetballers op de loer. Bij onze Ultra’s is dit ook van toepassing maar persoonlijk begrijp ik dit ook weer wel. Wat dan overblijft is vooral zakelijk de overwinning binnen slepen. De overwinning kwam geen moment in gevaar alleen het zakelijke biedt nog nadere aandacht. Zowel Laurens als Milan konden dit tij ook niet keren. Geen probleem, hier leer je van en deze ervaring nemen we zeker mee. Na het eindsignaal stond 2-7 op het scorebord. Een uitslag waar wij van tevoren geen rekening mee hadden gehouden. Een overwinning geheel door de Ultra’s zelf afgedwongen. Na het douchen en de haartjes in het gareel werden we prettig verrast omdat de concurrentie puntjes hadden gemorst. Dit zegt overigens helemaal niets. Aub niet op de tafeltjes en/of stoeltjes gaan dansen. Geen enkele reden toe. Eind mei zal duidelijk worden hoeveel waarde deze overwinning heeft. Als de weergoden het toelaten wacht zondag DSE 2. Locatie Stadion “De Laguiten”. Ondergrond, mengsel van gras en zand. Afz. “omdat niemand anders het verslag kon/wilde maken”