Even terug in de tijd..

31 maart 2019: vandaag staat de wedstrijd tegen Groen-Wit op het programma. Een echte angstgegner voor de Ultra’s, aangezien de eerste wedstrijd tegen deze tegenstander werd verloren. Ook andere seizoenen moest er goed worden uitgekeken voor de Bredanaren, die over het algemeen als zeer technisch en behendig kunnen worden beschouwd. Er komt nog een idee om deze wedstrijd schriftelijk af te doen, maar hier wordt helaas niet mee ingestemd.

Maar laten we even teruggaan naar de dag waarop deze wedstrijd eigenlijk gespeeld moest worden: 10 februari 2019. Een datum die rood omcirkeld stond in ondergetekende zijn agenda. Niet alleen vanwege het geplande schrijven van dit verslag, maar zeker ook vanwege een van de hoogtepunten van het jaar voor de Ultra’s: de jaarlijkse Bredase Klûntocht. In de volksmond ook wel genoemd: “Even een Kluuntje doen!” Plannen werden alweer gesmeed om het welbekende Ultra-weekend ook in 2019 te laten gelden inclusief het jaarlijkse ontbijtje bij ondergetekende.

Helaas kon dit plan geen doorgang vinden, vanwege de ingelaste wedstrijd tegen Groen-Wit. Geen Ultra-weekend en geen Ultra-ontbijt. Maar… de weergoden zijn de Ultra’s dit keer goed gezind: op het laatste moment wordt de wedstrijd afgelast! De eerste en de tweede helft bedoel ik dan, maar dat snappen jullie wel. De Skytec wordt onmiddellijk aangeslingerd en kleedkamer 9 wordt getransformeerd naar een blauw-wit café. Alle onesies en andere pakken worden aangetrokken en de Ultra’s zijn er klaar voor, op naar Breda!

Er is natuurlijk maar één café in de regio 076 en omstreken waar zij zich thuis voelen en dat is Peddels. Als een tweede natuur stappen de Ultra’s uit lijntje 115 en lopen linea recta naar het bruine café, waar iedereen zijn plek rechtsachterin het hoekje snel vindt. Intussen zijn VVR2 oudgedienden D’n Eend, S de Bij en ondergetekende ook aangesloten, want eens een Ultra, altijd een Ultra.

“We gaan even een kleintje/kluuntje doen.” Manman, wat was het weer een dag, avond en nacht. Er werd weer genoten van de versnapringen en wat zaggen alle kupkes er weer goed uit. Vele biertjes en een etmaal (!) later liepen de Ultra’s naar de uitgang en was het feest weer afgelopen. Wat heb ik weer genoten van jullie allemaal en ben ik trots dat ik een Ultra mag zijn. Tot volgend jaar!

Oh ja, ook nog iets met een inhaalwedstrijd. Deze had eigenlijk net zo goed schriftelijk afgedaan kunnen worden, zoals iemand al van tevoren had voorspeld. Uitslag: 0-3.

Getekend,
Jorq
Subleague voorzitter 2015-2016
Subleague winnaar 2017-2018