Een zondag om snel te vergeten

Zondag 13 mei 2018,

Vandaag staat de derby tegen Moerse Boys 3 op het programma. Een affiche waar het bloed bij menig local sneller van gaat stromen. Een wedstrijd waar een paar Ultra’s misschien een klein beetje tegenop zien, aangezien er om 10:00 al afgetrapt moet worden. De meeste Ultra’s hebben namelijk een zeer kort nachtje achter de rug, aangezien zij tot in de late uurtjes het kampioenschap hebben gevierd in Breda. Echter is er wel op de training afgesproken dat iedereen om 8:45 aanwezig is bij Sportpark De Laguiten. Dit lukt (bijna) iedereen. Rick Bartels is rechtstreeks vanuit zijn stamkroeg ‘The Jolly Jester’ naar VVR gekomen. Om 8:55 worden dan ook de bolides gestart om af te reizen naar het nabijgelegen Zundert. Waarbij ik mijzelf trouwens wel afvraag of een aantal spelers überhaupt al wel plaats mogen nemen achter het stuur.

In de kleedkamer wordt nog wat nagepraat over de wilde avonturen van de afgelopen nacht. Sommige Ultra’s zijn alleen fysiek aanwezig (lees: Wutru). D’n Trainert en Sjoukie toveren de volgende elf namen uit hun schnelle hoed:

Jens Lehmann,

Jorq, Baarlotelli (C), Wilde Wutru, De Pauw,

Bronzige friemeke, Welbeck, Kroepoek,

Rijsbergse Bulldog, El Frisos, Jappie

Bank: Bladje, Joeri, Landingsbaan
*Dwane Dwaps was wèrke (dakpannen leggen ergens in de Maaaaj)

Het fluitsignaal klinkt over het afgelegen weiland bij Sportpark Akkermolen. Al snel wordt duidelijk dat de drie avonden feesten er toch wel ingehakt hebben bij de Ultra’s. Ballen springen van de voet, struikelen over eigen benen, communicatiefouten, kortom; kelderklasse-taferelen. De 1-0 komt dan ook niet geheel onverwachts. De Ultra’s konden het niet voorkomen dat de 2,20 meter lange spits, ook wel bekend als de Zundertse Peter Crouch, een bal in het netje knikte. Nog twee kleine kansjes voor VVR, die overigens onmogelijk waren om te scoren, en het rustsignaal klinkt. In de rust wordt de ‘redelijk’ onzichtbare Welbeck vervangen door kroegtijger Joeri. Joeri is extra gemotiveerd omdat D’n Trainert een kist Juup trakteert wanneer de wedstrijd gewonnen wordt (ook bij de Rijsbergse Bulldog klinkt dit als muziek in de oren). Het fluitsignaal klinkt weer en er wordt afgetrapt voor de tweede helft. Over de tweede helft zal ik niet al te veel woorden vuil maken. VVR 2 is totaal onherkenbaar ten opzichte van de afgelopen weken. Moerse Boys scoort maar liefst viermaal in de tweede helft. Jappie weet overigens nog wel een eretreffer binnen te knikken. Enige lichtpuntje tijdens de wedstrijd was overigens de arbiter; een entertainer puur sang. Sjoukie is wel van mening dat hij beter bij Circus Renz aan de bak kan.

Conclusie: een trieste wedstrijd wat ongetwijfeld in verband staat met alle festiviteiten rondom het kampioenschap. Wel een grote dank aan alle Ultra’s voor het zeer gezellige weekeinde! Nu is het zaak om de competitie nog op een goede manier af te sluiten.
Ondertekend,

El Frisos