Wedstrijd commissie

 

Lars Wouters
Voorzitter
06-24967702

Johan van Erk
Wedstrijdsecr.
076-5961478 

Jac Bastiaansen
2e Wedstrijdsecr.
076-5962208

Kees Daemen
Jeugdcoördinator
076-5963428

Marcel van Dijk
Lid
076-5964464

Judith v.d. Bemd
Lid
076-5962609

Thom van Dongen
Lid
076-5963789

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Jeroen Baremans

Lid

076-5138013

Mijn naam is Lars Wouters, en als lid van wedstrijdzaken en bestuursafgevaardigde van deze commissie, is mij gevraagd in het kort iets over mezelf en de commissie te vertellen.

Ik ben 26 jaar (18 augustus 1982), en 19 jaar lid van VVR. Ik heb dus alle jeugdcategorieën doorlopen en voetbal momenteel in VVR 3. Ik woon samen met mijn vriendin Anke, en ben in het dagelijks leven werkzaam als Adviseur/Consultant bij KPMG.

Naast mijn werk en andere hobby’s heb ik altijd het idee gehad “iets te willen doen bij VVR”, maar ontbrak het me vaak aan de tijd om me op reguliere basis in te zetten. Begin dit kalenderjaar werd ik door de werkgroep frisse wind gevraagd of ik interesse had om VVR op bestuurlijk vlak, danwel in een commissie te ondersteunen. Omdat ik daar nu wel de tijd voor heb, en me onmiddellijk kon vinden in hun intenties, heb ik me beschikbaar gesteld. Met veel plezier probeer ik nu een bijdrage te leveren in de commissie WZ, en in het bestuur van de vereniging.

Doelstelling

De commissie wedstrijdzaken (ook wel technische commissie genoemd) stelt zichzelf tot doel het technisch beleid (in nauw overleg met het bestuur en de technische staf) uit te stippelen en uit te dragen binnen onze vereniging. Hierbij worden alle gebieden binnen onze vereniging in ogenschouw genomen, te weten: selectie, overige seniorenelftallen, het damesvoetbal en (in beperktere mate) jeugdelftallen.

Werkzaamheden

Zoals al in de doelstelling aangegeven is deze commissie belast met allerhande zaken die gerelateerd zijn aan of voortkomen uit het technisch beleid. Concreet komt dit tot uiting in (onder andere) de volgende werkzaamheden:

  • Voeren van het wedstrijdsecretariaat;
  • Elftalindeling bij de senioren;
  • Deelnemen in sollicitatiegesprekken voor invulling van de technische staf;
  • Contacten onderhouden met trainers, verzorgers, elftalleiders, grensrechters, scheidsrechters en  indien nodig andere commissies;
  • Het gelegenheid geven aan trainers tot het volgen van cursussen.

Bovenstaande dient ten alle tijde in goed onderling overleg met het bestuur plaats te vinden. WZ is ondersteunend aan dit bestuur, met als doel de invulling van het technische beleid op bepaald niveau voor eigen rekening te nemen, zodat het bestuur zich kan richten op de hoofdlijnen en het algemene beleid.

Bericht van de hoofdtrainer aan het begin van het seizoen 2010/2011.

Ik ben Wilfried Foesenek, geboren in Wernhout, ik ben 39 jaar en ben getrouwd met Nancy Peeters en hebben 2 dochtertjes van 5 en 8 jaar, Froukje en Franske. Wij wonen in Achtmaal. In mijn dagelijks leven werk ik in het speciaal onderwijs te Dordrecht als arbeidstrainer. Mijn voetbalverleden ligt bij de VV Wernhout,ook daar ben ik mijn trainers carrière begonnen,diverse functies heb ik daar bekleed(jeugdtrainer/jeugd coördinator/assistent trainer/keeperstrainer),in deze periode heb ik al een prettig contact opgebouwd met VVR,dit is inmiddels al weer zo’n  15 jaar geleden toen we de trainings kampen van de D-jeugd  nog samen deden,ik heb hier altijd een positief gevoel aan over gehouden,en wist gelijk wat voor een organisatie er stond.
Na 28 mooie jaren Wernhout, werd het tijd voor je toch door te ontwikkelen als hoofdtrainer,
Ik koos voor Achtmaal een club die al meerdere jaren in de onderste regionen had meegedraaid,mijn denkwijze is altijd je moet onderaan beginnen om op langere termijn iets te bereiken. We creëerde met erg jonge spelers en een bekwaam kader een mooi eindresultaat we draaide lekker mee in de 5e klasse(4e en 5e plaats), Achtmaal stond weer op de kaart.
Na 4 jaar bij deze mooie club te mogen werken, kwam het door ontwikkelen/nieuwe uitdaging weer aan de orde.

Na al die jaren in het warme zachte dorpsgevoel te hebben gewerkt zocht ik een uitdaging in de stad,Sv Advendo benaderde mij en heb meteen ja gezegd, deze club was net gepromoveerd naar de 4e klasse, in de klasse bij VVR.
veel mensen(die mij niet goed kende) verklaarde me voor gek,een jongen uit het dorp in een hardere stadmentaliteit in Breda noord,mijn mening was dat een trainer zo veel mogelijk facetten (mensenkennis/culturen/straatvoetbal) moet beheersen.
In deze 2 jaar zijn 7 spelers doorgestroomd naar het eerste elftal, we behaalden in het eerste seizoen gelijk een periode,dus nacompetitie voor promotie, de doelstelling was van Advendo een stabiele 4e klasser te maken,hier ben ik dus langs de voordeur binnengekomen en langs de voordeur weggegaan.
Bij deze Breda periode,heb ik ook als keeperstrainer de keepers school bij N.A.C
(keepers school Arno van zwam) meegedraaid,ik gaf training samen met Jimmy van Fessem/Johan Jansen/Max Hoek aan de gevorderde talentjes van de keeperschool.

Waarom VVR?

December 2010 nam VVR contact met me op met de vraag? We zijn op zoek naar een nieuwe hoofdtrainer en wij denken dat jij een geschikte kandidaat voor deze vereniging bent. Deze uitdaging sprak mij zeer aan, in januari na meerdere gesprekken, ja gezegd op deze uitdaging. De grootste club uit de gemeente Zundert,mooie accommodatie, veel jeugd, goede organisatie,een dorp waar voetbal een functie heeft binnen de gemeenschap. Meestal kijk ik niet in het verleden maar als ik terug kijk op de laatste 10 seizoenen van VVR.

Het 1e elftal altijd op 3e en 4e klasse goed meegedraaide er stond een ervaren groep die de klappen van de zweep kende, de ervaring verdween en de jonge spelers hebben diverse seizoenen op hun tenen moeten lopen(ook dit zijn positieve ervaringen), het scoren vermogen ontbrak en een feit is dat degradatie dit keer niet kon worden ontlopen. Dit seizoen voor het eerst in de geschiedenis in de laagste afdeling van het amateurvoetbal, mensen binnen en buiten Rijsbergen weten dat deze vereniging hier niet thuis hoort, een feit is echter dat promoveren moeilijker is dan degraderen. Wij gaan ons zelf dus geen druk opleggen, kwaliteit komt vanzelf naar boven. Plezier hebben in je hobby oftewel winnen is plezier, dit zal de belangrijkste basis zijn.
Er staat een gedreven jonge selectie van 34 personen wat een hechte selectie groep is, een groep die heeft laten zien dat ze in minderen tijden gewoon goed meevoetbalde tegen elke tegenstander.

Er staat een gedreven kader, diverse specialiste van hoog niveau waar we van iedereen zijn sterke kanten samen zo optimaal moeten gaan benutten.
Alle randvoorwaarden zijn tot in de nopjes geregeld,voor sommige is dit vanzelfsprekend maar voor een optimaal eindresultaat te komen moet de puzzel op alle fronten goed in elkaar passen.

Voor mij is er maar 1 denkwijze: iedereen moet kunnen denken in:

  1. Vereningsbelang:
  2. Teambelang:
  3. Invidueel belang:

Ook in deze volgorde zal iedereen door de zelfde bril moeten gaan kijken.

VVR timmert weer aan de weg,met een succesvol jeugdopleiding,een prima rode draad van F jeugd naar het eerste elftal. Ik ben er van overtuigd dat we in Rijsbergen weer naar boven kunnen kijken.

Ik ben Maickel Sebrechts, geboren op 29 juli 1982 te Bergen op Zoom en ben woonachtig in Steenbergen. Qua werk vervul ik de functie van beroepsmilitair bij de Koninklijke Luchtmacht op
de vliegbasis Woensdrecht. Na daar negen jaar als beveiliger te hebben rond gelopen, ben ik vanaf begin dit jaar overgestapt naar het EMVO(elementaire vlieg opleiding) squadron, waar ik leerling vliegers begeleid tijdens hun eerste vliegopleiding.

Als hobby en passie ambieer ik het voetbalwereldje en heb daarin ook verschillende bezigheden. Zo heb ik zelf altijd gespeeld voor vv Steenbergen en Sc Welberg en speel ik nog steeds in de zaal met een vriendenelftal voor kannebuis / de pin in Halsteren.
Twee jaar geleden ben ik gestopt met voetballen op het veld, zodat ik als hoofdtrainer aan de slag kon bij Sc Welberg. Daarnaast was ik op zaterdag ook nog actief als KNVB scheidsrechter bij de jeugdafdeling. Ik floot in de talentengroep en heb tot de 2de divisie gefloten.

Nu is er voor mij een periode aangebroken met heel wat uitdagingen. Ik ben zeer blij dat ik bij een mooie en gezonde club als VVR de kans krijg me verder te ontwikkelen als trainer. Ik ga dat doen bij de A1. Ik ben er zeer content mee deze groep te mogen trainen en leiden. Ook ga ik voor mezelf een hele nieuwe stap maken in het voetbalwereldje. Naast de 1 ga ik de dames tranen. Dit is dan ook een nieuwe uitdaging waar ik erg naar uitkijk.

Naast het trainen en begeleiden blijf ik ook nog zaalvoetballen en natuurlijk actief als KNVB-scheidsrechter.

Ik kijk heel erg uit naar het komend seizoen en hoop dan ook dat de club goed zal vergaan de komende competitie n op alle andere fronten. Ik wens iedereen bij VVR en de mensen die de club een warm hart toedragen, een mooie en leuke competitie toe.

Hallo hierbij stel ik, Arthur Hauf, mezelf voor:
In Roosendaal ben ik geboren op 12 november 1958. Ik heb nog 2 broers en 1 zusje, ben getrouwd en we hebben 2 kinderen, een zoon van 24 jaar (speelt voor Good-Luck) en een dochter van 22. De kinderen wonen in Raamsdonksveer en wij wonen in Loenhout (Belgie), 15 km van Rijsbergen.
In het dagelijkse leven werk ik als burgerambtenaar bij Defensie als teamleider beveiliging en bewaking in onregelmatige diensten.

Voetbal stond centraal, met 2 broers en een vader die helemaal weg was van voetbal, is het logisch dat wij dagelijks het spelletje speelde. Mijn eerste club was RBC Roosendaal omdat we pal voor het stadion woonden. Toen ik ongeveer 10 jaar was zijn we verhuisd naar Breda, dit hield in dat ik naar een andere voetbalvereniging moest gaan en het werd FC de Wisselaar omdat vele vriendjes uit de buurt daar speelde. Deze vereniging bestaat inmiddels niet meer. In 1973 zijn we naar Oosterhout verhuisd en heb ik voor TSC gespeeld, een goede vereniging met een zeer goede jeugdopleiding, heb het 1e elftal (hoofdklasse) gehaald maar moest helaas afhaken omdat ik mijn militaire dienstplicht moest gaan vervullen en kon dus niet meer 3 keer trainen in de week trainen.
Daarop ben ik naar vv Raamsdonk gegaan waar ik ongeveer 5 jaar in het 1e elftal heb gespeeld.
In de tussentijd ben ik beroepsmilitair geworden wat inhield dat ik niet meer regelmatig kon trainen en ben toen ook gestopt met veldvoetbal.
Om toch nog iets aan sport te doen ben ik gaan zaalvoetballen en badmintonnen, dat heb ik 10 jaar gedaan. Daarna heb ik een periode niks aan sport gedaan.

De voetbalsport bleef me boeien, mijn broer spoorde me aan om de opleiding sportverzorger te gaan volgen. Dit heb ik ook gedaan en kon stage lopen bij het Nederlands Militair Dames Voetbalteam. Nadat ik in 2001 mijn diploma had behaald ben ik in 2003 vaste verzorger geworden, samen met mijn broer John, van het Nederlands Militair Dames Voetbalteam.
We hebben redelijk wat succes geboekt zoals Wereldkampioen in 2004 tegen Duitsland (altijd leuk om van te winnen) in Amerika, en in 2009 de halve finale van Brazilie verloren maar alsnog de bronzen plak veroverd ten gunste van Frankrijk wederom in Amerika.

In januari 2004 ben ik als verzorger begonnen bij WDS’19, een gezellige vereniging waar ik goede herinneringen aan heb overgehouden. In de tussentijd heb ik met goed gevolg de cursus herstel/revalidatie begeleider behaald.

Sinds 2009 ben ik bezig bij VVR, Door mijn onregelmatige diensten zal ik enkele trainingen missen maar voor de wedstrijden ben ik altijd aanwezig. Wat betreft de verzorging kan ik kort zijn en sluit ik me helmaal aan bij de woorden van Theo(onze stand-by verzorger) “de belangrijkste verzorger is de speler zelf”.